اهل سقیفه اگر علی را دوست داشتند قاتلش را اهل بهشت نمیدانستند

بسم الله الرحمن الرحیم

یافارس الحجاز ادرکنی

همه علمای سقیفه میدانند که پیامبر فرمود 

هرکس منمولای او هستم علی مولای اوست

و در روز مباهله و در آیه ای که نازل گشت فرمود علی نفس من است

و فرمود علی باب علم من است

و فرمود علی مانند هارون است

و فرمود ضربه شمشیر علی در خندق از عبادت تمامی جن و انسان افضل است

و معاویه و سپاهش که  عمار را می‌کشند دعوت کننده به دوزخ هستند

و همیشه حق با علی است و علی با حق است.

جای تعجب است

و با این همه علم باز هم علمای اهل سقیفه

معاویه را امیرالمومنین میدانند و محبتش را در دل می پروراندند چراکه قاتل عمار بود و قصد جان علی را داشت

محبت طلحه و زبیر را در دل دارند که قصد جان علی را داشتند

و محبت عایشه را دارند که قصد جان علی را داشت

و آیات سوره تحریم در شأن او نازل گشته بود

و محبت عمر را در دل دارند که همسر علی دختر پیامبر را به شهادت رساند

و محبت عثمان را در دل دارند که علی را با مظلومیت تمام از مدینه اخراج کرد

و

با وقاحت تمام به دلیل کینه و بغض و عداوتی که از علی دارند لعن علی را بعد از نماز ها و خطبه ها واجب کردند و محبین علی را مانند حجر و قنبر و را.به شهادت رساندند

باز هم کینه و بغض و عداوتشان با علی که نفس پیامبر بود تمام نشد و چون آرزوی شهادت علی را داشتند

با وقاحت تمام

با کینه تمام

با گستاخی تمام

قاتل  علی را که  نفس پیامبر بود را اهل بهشت میدانند و در عمل ثابت میکنند که هیچ علاقه ای به پیامبر رحمت ندارند

چون پیامبر رحمت فرمود

هرکس مرا دوست دارد علی را دوست داشته باشد 

ابن جوزی میگوید هرکس کینه علی را دارد به مادرش و وفاداری مادرش به پدرش شک کند